Afscheid vormgeven
Sommige afscheiden overvallen ons.Andere moeten we zelf nemen.Allebei verdienen ze een vormdie past.
Als iemand gestorven is
De dood is een moment.Afscheid is een tijd.
Het kan al beginnen als iemand er nog is, met woorden die nog gezegd moeten worden. Dan het moment waarop alles stilvalt, en de dagen ertussen. De begrafenis. En de tijd erna, die nooit echt ophoudt.
Door heel die tijd loop ik met je mee. Samen zoeken we een afscheid dat even eigen is als de mens die je laat gaan.
Ik begin niet bij de catalogus. Niet bij "zo doet men dat nu eenmaal". Wel bij alle kleine en grote dingen die van deze mens deze mens maakten.
Het hoeft niet méér te zijn.Het moet meer van die mens zijn.
Lees meer
Je hoeft niet creatief te zijn. Je hoeft ook nog geen idee te hebben.
Je vertelt me over die ene, heel eigen mens. Over de grote verhalen en de kleine. Over het belangrijke, het absurde, het doodgewone. Ik luister en vis de dingen eruit die iets vertellen. Van daaruit denken we samen verder.
Misschien wordt een klein trekje een ritueel. Misschien ontstaat er iets dat je de mensen meegeeft. Of iets dat je door deze tijd draagt en daarna blijft.
Natuurlijk moeten er ook gewoon dingen geregeld worden. Ook dat pakken we samen aan. Maar mijn werk zit vooral in de details. In de kleine en soms grotere dingen die ervoor zorgen dat het afscheid voelt als die mens.
Ik werk onafhankelijk, met verschillende begrafenisondernemers en kunstenaars, of met de begrafenisondernemer die jij kiest.
Misschien helpt het om eerst rustig te lezen wat er kan ontstaan (flyers in het Duits):
Als een geliefde gestorven isAls je kind gestorven isAls jullie baby gestorven is
Hoe dat eruit kan zien
Als we iets moeten loslaten
Niet elk afscheid heeft een begrafenis.
Een plek die je verlaat. Een relatie die over is. Een toekomst die er zo niet komt. Ook dat is rouw. Alleen ziet bijna niemand hem.
Een einde zonder vorm blijft in je hoofd rondmalen. Een vorm geeft het een plaats, en jou weer lucht. Ik help je die vorm te vinden.
Lees meer
Soms komt er iets aan zijn einde zonder dat er iemand gestorven is. Dan zeggen we: ik moet er afscheid van nemen. Maar rouw noemen we het niet. En toch is het rouw.
Rouwonderzoeker Kenneth Doka noemt dat disenfranchised grief: rouw zonder officiële plaats. Geen kaartje, geen verlof, geen plechtigheid. En toch is hij er. Net daarom heeft hij een vorm nodig: een moment waarop hij gezien mag worden.
Een ritueel geeft wat onzichtbaar is een begin en een einde. Want weten dat iets voorbij is, is nog niet hetzelfde als het voelen. Pas als je iets dóét, komt je lijf aan waar je hoofd al lang staat.
Een vorm hoeft niets groots te zijn. Een sleutel die je teruggeeft. Een brief die je nooit verstuurt. Een drempel die je een laatste keer dweilt. Iets dat je in de grond stopt.
Hoe dat er bij jou uitziet, zoeken we samen uit. Wat was belangrijk? Wat moet blijven, wat mag gaan? Wie moet erbij zijn? Soms wordt het iets heel kleins in het gewone leven. Soms een avond met de mensen die je graag ziet.
Hoe dat eruit kan zien
Zo werken we samen
- Kennismaken. We beginnen met een gratis gesprek van 30 minuten. Je vertelt me wat er gebeurd is, waar je nu staat, wat je zou willen en welk budget er is om het uit te voeren.
- Offerte. Daarna krijg je een duidelijke offerte: hoeveel uren ik nodig heb om ideeën voor het afscheid uit te werken, en wat dat kost. Jij beslist wat je daarvan wilt.
- Vormgeven. Ik bedenk ideeën die makkelijk uit te voeren zijn. Want persoonlijk hoeft niet duur te zijn. Je voert ze zelf uit, we doen het samen, of ik zorg ervoor.
Mijn uurtarief is 120 €. Meestal volstaan één tot drie uur tot de ideeën voor het afscheid er liggen.











