Persoonlijke herinneringsobjecten

Een tafel met een hap uit

Een ronde tafel waar een stuk af is, midden in ons huis.

Deze tafel lieten we maken voor onze dochter Coco.

We wilden dat wat ontbreekt een plaats kreeg. Niet in een hoekje. In het midden.

Het Büro für Konstruktivismus stelde een ronde tafel voor. Rond, maar aan één kant recht afgezaagd. We wisten het meteen: dat is hem. De rouw staat midden in ons leven. En rondom die rouw is er nog altijd zoveel leven.

Want Casa Coco is een feesthuis. Hier wordt gegeten, gelachen en verjaardag gevierd. En altijd is er een stuk weg. Zoals Coco ons altijd zal ontbreken, op elk feest en op elke doodgewone dag. Aan deze tafel zie je dat nu ook.

Herinnering kan zitten waar je ze het minst verwacht. In een meubel dat je elke dag gebruikt. Het liefst heb ik het als zo'n object ook gewoon mooi is, zonder het verhaal. Met het verhaal wordt het iets heel anders.

Wil je iets bewarendat blijft?

Vertel me wie of wat je mist.Samen vinden we de juiste vorm.

Laten we praten
Laten we praten